Matthew Holness'in yazıp yönettiği 2018 yapımı Possum, geleneksel korku anlatılarının dışına çıkan, rahatsız edici ve derinlikli bir psikolojik gerilim filmidir. Film, itibarını yitirmiş kukla sanatçısı Philip'in (Sean Harris), çocukluğunun geçtiği, terk edilmiş eve dönüşüyle başlar. Bu dönüş, onu sadece kötü kalpli üvey babası Maurice (Alun Armstrong) ile değil, aynı zamanda zihnini kemiren ve 'Possum' adını verdiği tuhaf, örümcek benzeri bir kukla ile yüzleşmeye zorlar.

Sean Harris'in performansı filmin bel kemiğini oluşturuyor. Sözsüz anlatımı, bakışları ve beden diliyle Philip'in içsel çöküşünü, travmasını ve korkusunu izleyiciye son derece etkili bir şekilde aktarıyor. Alun Armstrong ise ürkütücü ve baskıcı üvey baba rolüyle gerilimi tırmandıran bir karşı güç olarak karşımıza çıkıyor. Holness'in yönetmenliği, kasvetli İngiliz kırsalını, loş iç mekanları ve rahatsız edici ses tasarımını kullanarak, izleyiciyi Philip'in paranoyak ve boğucu dünyasına hapsediyor.

Possum, sadece bir korku filmi değil, aynı zamanda travma, suçluluk duygusu ve bastırılmış anıların insan psikolojisi üzerindeki yıkıcı etkilerini araştıran bir dramdır. Kukla 'Possum', Philip'in taşıdığı utanç ve korkunun somut bir temsili haline gelir. Filmin minimalist anlatımı ve açık uçlu hikayesi, izleyiciyi olan biteni yorumlamaya ve karakterin geçmişindeki karanlık sırları anlamaya teşvik eder. Görsel metaforları güçlü, temposu kasıtlı olarak yavaş ve atmosferi son derece bunaltıcı olan bu film, alışılagelmiş 'jump scare'ların ötesine geçen, iz bırakan ve üzerine düşündüren bir deneyim sunuyor. Psikolojik gerilim ve sanatsal korku sinemasından hoşlanan izleyiciler için mutlaka izlenmesi gereken bir yapım.