David Lynch'in 2006 yapımı Inland Empire, izleyiciyi geleneksel anlatı yapılarının ötesine taşıyan, sınırları zorlayan bir sinema deneyimi sunuyor. Film, Laura Dern'in canlandırdığı Nikki Grace adlı bir oyuncunun, yeni bir film projesindeki rolüne derinden kapılmasıyla başlar. Nikki, karakteri Sue ile öylesine bütünleşir ki, gerçek hayatı ile kurgusal dünya arasındaki çizgi giderek bulanıklaşır. Bu süreç, onu Los Angeles'ın arka sokaklarından Polonya'nın sisli caddelerine uzanan, rüya ile kabus arasında gidip gelen gerçeküstü bir yolculuğa sürükler.

Lynch'in imza tarzı, bu filmde doruk noktasına ulaşır. Dijital video ile çekilmiş ham ve samimi görüntüler, rahatsız edici ses tasarımı ve parçalı anlatım, izleyiciyi sürekli bir belirsizlik ve gerilim halinde tutar. Laura Dern'in performansı, Nikki/Sue'nun psikolojik çöküşünü ve dönüşümünü inanılmaz bir yoğunlukla aktarır, film boyunca taşıyıcı bir güç olarak öne çıkar. Jeremy Irons ve Justin Theroux gibi isimler de bu karmaşık labirente katkıda bulunur.

Inland Empire, kolayca anlaşılmak veya çözülmek için değil, hissedilmek ve deneyimlenmek üzere tasarlanmıştır. Üç saatlik süresiyle bir sabır testi gibi görünse de, kendini akışa bırakan izleyiciye, geleneksel hikaye anlatımının sunamayacağı türden bir derinlik ve sorgulama alanı açar. Sanat, kimlik, taklit ve gerçeklik temalarını irdeler. Lynch hayranları ve deneysel sinema tutkunları için vazgeçilmez bir yapım olan bu film, standartların dışına çıkmak isteyen herkesi büyülü ve ürpertici bir labirente davet ediyor.